Het huishouden is een enorme bedrijfsvoering. Vaak komt het grootste deel neer op de vrouw. Zij zorgt voor de planning, het stofzuigen, de bedden opmaken, het eten, de boodschappen, het sporten van de kinderen, het broodtrommeltje, de verjaardagen, etc.

Dan heb ik het nog niet eens over de verantwoordelijkheid die de vrouw vaak neemt voor het contact in de relatie met de man.

Geen wonder dat de supermoeder soms instort. Het is voor niemand mogelijk om dit complexe huishouden perfect te doen. Gevoelens van schaamte, minderwaardigheid en falen kunnen hier de kop op steken. De wekelijkse ruzie om het huishouden. De man die meer buitenshuis doet en zich begint te verdedigen, want er worden woorden gebruikt als ‘jij’, ‘altijd’ en ‘nooit’. Dit kan de mannelijke brein niet aan, want het ligt veel genuanceerder.

De eerste stap is zien dat het niet om jou gaat. Er is stress, omdat het niet precies gaat zoals gepland. Je hoeft er als man in deze momenten van pijn alleen maar te zijn voor haar.

En als je nu helemaal een goed team wil zijn doe je nog een stap verder en vraag je of je iets kan overnemen. De vrouw kan het loslaten en ontspannen. Jezelf even opzij zetten.

Het gezin als gebed…

Herkenbaar?

Stel hier je vraag