Tijdens mijn satsang periode bij Shapiro kreeg ik plotselinge extase aanvallen op straat. Heerlijk. Deze kwamen en gingen. Dit ging door bij Prajnaparamita, alhoewel het daar meer een kwaliteit van helderheid kreeg. Mijn leven werd beter en beter.
Als ik nu terugkijk zie ik dat mijn plezier limiet fundamenteel is verhoogd. Dat is best bijzonder. In de groepen die ik volg en geef zie ik dit principe bij andere deelnemers zich uitspelen. Ik zie langere tijd terugval naar de minder gelukkige staat van zijn en op een gegeven moment wordt het structureel Vandaar ook dat ik mijn teaching Fundamenteel Welzijn noem.
Ik zie dat dit “plezier limiet” iets is dat doorbroken kan worden door bijvoorbeeld elke dag iets van inquiry te doen. Het zenuwstelsel wat ik zien als het “innerlijke kind” is geconditioneerd door de vroege jeugd (vooral tot 7 jaar) en kan geherprogrammeerd worden tot een happy zenuwstelsel. Ik zie dat vooral als een lichamelijke beoefening met een beetje theoretische kennis.
Ik gebruik daarvoor bv focusing, circling, wat bio energetisch werk en de result course. Het is een dagelijkse bezigheid die op een gegeven moment vanzelf structureel wordt.
Er is zo veel goed werk beschikbaar tegenwoordig dat het voor iedereen bereikbaar is. Ik ben niet bijzonder intelligent of bijzonder getalenteerd. Eerder gemiddeld. Wanneer je een focus hebt op ontwaken en groei is dit eenvoudig te verwerkelijken.