Hoe zie ik ontwaken?
Ik zie ontwaken als het realiseren van wat ik werkelijk ben. Er zit een paradox in, omdat het een weten is van wat ik ben voorbij de persoon en het is een voortdurende ontwikkeling van de persoon. De persoon beweegt naar meer en meer compassie en liefde voor de medemens en de aarde. Twerwijl de absolute realisatie niets met liefde en compassie te maen heeft.
Spiral dynamics en black swan events.
Wanneer ik bijvoorbeeld naar de theorie van spiral dynamics kijk concludeer ik dat de evolutie van het collectieve bewustzijn eeuwen duurt. Wanneer ontwaking een onderdeel is van deze verandering gaat het heel langzaam. Tegelijk is zijn er ook vermoedens dat de mensheid ook periodes heeft gekend van enorme wijsheid en techniek. Iets wat verloren is gegaan. Wanneer er zoiets bestaat als een quantum sprong in bewustzijn is er een heel ander perspectief. Dan zou de mensheid plotseling in liefde kunnen leven.
Tot nu toe?
Kwaadwillendheid tussen mensen is misschien wat afgenomen in de afgelopen eeuwen, maar het is zeker nog alomtegenwoordig aanwezig.
Daarbij zijn er volgens mij weinig mensen echt bezig met ontwaken in al die eeuwen waarvan de geschiedenis en antropologie op dit moment verslag doen. Dat is nu waarschijnlijk hetzelfde. Dus qua aantallen mensen en intensiteit blijft het waarschijnlijk gelijk, tenzij er een onverwachte ontwikkeling komt.
Misschien heeft ontwaken een bepaalde functie in het geheel van de ontvouwing van de mensheid en het universum. De rol van het overgrote deel van de mensheid lijkt op dit moment meer basaler te zijn. Het voortzetten van de continuiteit van de mensheid.
Het verhaaltje van de wereld komt tot ontwaken en er ontstaat een betere wereld geeft hoop en is tegelijk misschien wat te eenvoudig/positief voorgesteld.
Wat doe ik ermee?
Dit alles neemt mijn enthousiasme voor ontwaken en groei niet weg. Voor mij is het het mooiste wat er is. Ik zie mijn leven als een geschenk en ik deel mijn inzichten zonder verwachting. Het hoort bij het ontwakingsproces. Wanneer ik er ben ontstaat er vanzelf een geven vanuit mijn hart en een begrijpen met een hogere vorm van denken. Het kunnen denen in dimensies en perspectieven. Geen idee waar het heen gaat.
Ondertussen zoek ik mensen, gemeenschappen en plekken die mij voeden en me een gevoel van meer leven geven. Het leuke is dat er mensen, gemeenschappen en groepen zijn die een wakkere samenleving belichamen. Het paradijs is al op aarde en als je daar naar verlangt is het te vinden.