Gisteren was ik onderdeel van een gesprek met een meisje van twintig jaar. Ze vertelde dat ze hier eigenlijk niet wilde zijn en ze het leven als zwaar en als een moeten ervaarde. Hoe meer ik hoorde, hoe duidelijker ik patronen kon herkennen van een type 1 uit het enneagram. Dit model geeft nauwgezette routes weer om terug te komen in levendige onschuldige vormen van welzijn.
Maar hoe leg ik zoiets uit aan een jong volwassene die net in deze patronen verstrikt raakt en nog niet echt bezig of de capaciteit heeft om eruit te willen komen. Het gaat meer om met deze persoonlijkheid vrienden te krijgen, een huis te verwezenlijken en werk te krijgen.
Mijn oplossing is dan om weer terug te vallen op “er zijn” voor iemand. Een langdurige zorgzame relatie op te bouwen door de impliciete hulpvraag te erkennen die achter elk lijden ligt; “telt het voor jou, dat ik, steeds maar weer, in hetzelfde kringetje rond draai”. Eenvoudig weg luisteren en terug geven. De werkelijke leiding en leraar zit in iemand besloten. Een eigen tempo, een eigen tijd. Maar een beetje tegengas, compassie en aanvullen van energie is meestal wel nodig.
———————-de achtergrond van mijn visie————-
Ik ben als persoon (lichaam, denken en voelen), zoals elke vorm van materie, gecondenseerde ruimte. Ruimte zonder tijd, grenzen en problemen. In deze condensatie (materie) is er een wet van overleven en maakt een persoonlijkheid die naar buiten gericht is en ervoor zorgt dat ik genoeg voedsel, relaties en bescherming krijg. Dat naar buiten gericht raken gebeurt door specifieke denk (fixatie) en gevoel (passies) patronen. Het enneagram model heeft negen vormen naar buiten gerichtheid beschreven. Geniaal, onpersoonlijk, wetmatig.
Door de naar buiten gerichtheid verlies ik het contact met de probleemloze ruimte staat. Dit is een het trauma der trauma’s en laat zich kennen door een knagend gevoel van leegte, onrust en/of niet thuis zijn.
Dit alles is een gewone groei. Voor de meeste mensen stopt het hier en is het een rond tollen in de persoonlijkheid tot aan de fysieke dood, die alles weer brengt in de probleemloze ruimte.
Er is ook een ontwikkeling mogelijk die een weg terug suggereert naar de probleemloze ruimte tijdens het leven. Die weg terug is simpel en eenvoudig, maar heeft het nodig om via de fixatie/passie en de weerstand van leegte terug te ervaren naar de essentie zoals ruimte, onschuld, eenheid etc. In het enneagram noemen ze dat de heilige ideeën. Negen directe ervaringen van eenheid.
De uitkomst is een genieten van eenvoud en/of Fundamenteel Welzijn. Er zijn allerlei omschrijvingen voor. Je zal alleen zelf het werk moeten doen als je hier iets in ziet. En dat is iets waar ik me ook bewust van ben geworden; er zijn weinig mensen die hier werkelijk interesse in hebben. Misschien is het een onwetendheid, een gebrek aan kennis.
Ik schrijf dit ook, zodat je als lezer weet dat het kan, het al (duizenden jaren geleden) is uitgezocht en er beoefeningen zijn die dit bewerkstelligen.